De geestelijke ontplooiing is een mogelijkheidÖ.

Inleidende onderwerpen in de Gnosis

Inleidende Studie tot de GNOSIS

 

†††††††††† †††††††††† ††††††††††

 

 

 

 

Het doel van dit onderwerp is te beseffen, dat de geestelijke ontwikkeling een mogelijkheid is, geen wet. Het moet niet, maar het kan wel. Wanneer iemand deze mogelijkheid niet benut, gaat ze verloren.

Het voortschrijden van de tijd brengt geen automatische vooruitgang met zich mee. De vage hoop dat de toekomst verbetering zal brengen voor alle problemen is ijdel en onterecht, want de feiten bewijzen juist het tegendeel. Als je je geen nieuwe inspanningen getroost, komt er niets nieuws tot stand.

De maatschappij, de menselijke verhoudingen en de personen zelf worden met de dag ingewikkelder. Vaak wordt dit verward met vooruitgang, maar het zijn twee heel verschillende zaken. Wanneer mensen spreken over "ontwikkeling" denken ze meestal alleen aan "iets erbij" krijgen of "iets extra's" aanleren. Maar het "aanleren" moet worden voorafgegaan door het "afleren".

Voor de geestelijke ontplooiing heb je nodig:

- Bereidheid: zelf willen, zelf de handen uit de mouwen steken, uit verwondering vragen stellen, zoeken en werken.

- Nieuwe ideeŽn. Willen alleen is niet genoeg. Je moet weten hoe. "Wie zoekt, die vindt!" De Gnosis leert nieuwe ideeŽn.

Hulp. Gezien vanuit het menselijke oogpunt is de geestelijke ontplooiing onmogelijk, maar met de hulp van het Hogere in de mens zelf wordt het mogelijk. De Gnosis leert hoe je de relatie met je Innerlijk Zijn kunt verbeteren.

Innerlijke verwondering: ontroering

Het is onmogelijk om een definitie te geven van de ware verwondering, maar we kunnen wel zeggen, dat de geestelijke ontwikkeling ermee begint. In het taalgebruik van vroeger bestonder verschil tussen de woorden "verwondering" ("wonderlijk") en"verbazing". Tegenwoordig is dit onderscheid verdwenen. Verwondering is goddelijke ontroering, want het komt van binnen, van het Bewustzijn-Geweten. De verbazing is uiterlijk, banaal en oppervlakkig.

Iedereen maakt in zijn leven momenten mee, waarop hij uitroept: "Wat is dit nou?! Wat overkomt mij toch?! Hoe is het toch mogelijk?!" Als deze vragen van heel diep in de mens komen, zijn ze het gevolg van innerlijke verwondering of ontroering.

De aanleiding tot zulke momenten is nooit te voorspellen. Soms is dat het leed in de wereld: oorlog, onderdrukking, hongersnood, ziekte, de jeugd die kapot gaat aan alcohol en drugs, of iets dergelijks. Soms is het dat ene moment van persoonlijke triomf of dat andere moment van pijnlijke mislukking. Soms doet een druppel ochtenddauw op een bloemkelk het vonkje over slaan, maar andere keren is het gebulder van kanonnen niet voldoende...

 

Innerlijke verwondering ontkiemt bij het aanschouwen van de bloeiende lente of de bladerige herfst, de grillige hoogten van de bergen of de mysterieuze diepten van de zee, een schitterende zonsopgang of een bonte regenboog. Soms is het de blik of de tranen van de geliefde, andere keren is het een indringende gebeurtenis of een doodgewoon moment in de dagelijkse rompslomp. De ene keer is het de rumoer van een jaarwisseling, de andere keer de stilte na de storm. Het gebeurt ook dat je er geen enkele reden voor kunt aanwijzen...

De verwondering is als een teer plantje die met zorg omringd moet worden. Meestal doen mensen niets met deze momenten van ontroering en verwondering. Ze worden bang en weten niet wat ze ermee moeten beginnen. Ze proberen het "weg te spoelen" met een kopje koffie, met een leuke film, met het lezen van een spannend boek, met een oppervlakkig gesprek of door de radio harder te zetten. Maar zou iemand zijn innerlijke verwondering koesteren, dan groeit deze uit tot een geweldige kracht, die een totale ommekeer teweeg kan brengen in zijn leven.

"Wie zoekt, die vindt"

Het zoeken is een direct gevolg van de innerlijke verwonde ring. De Oude Wijsheid zegt: "Wie zoekt, die vindt"!

Vinden betekent dat de zoeker vroeger of later antwoorden krijgt op zijn vragen. Aanvankelijk zal dit leiden tot nog meer (nieuwe) vragen, maar uiteindelijk zal hij in aanraking komen met personen, scholen en leringen die een weg wijzen, die nieuwe ideeŽn verschaffen, die technieken leren om gestalte te geven aan de innerlijke ontplooiing en om antwoorden te vinden op zijn vragen.

Zoeken is niet makkelijk. De vele scholen en leringen vormen een waar labyrint, waarin de argeloze zoeker heel snel kan verdwalen. Om niet te verdwalen moet je heel goed weten wat je zelf wilt en wat je zoal kunt tegenkomen.

Het is belangrijk om te weten wat je zelf wilt. Wat zoek je eigenlijk? Waar wil je naar toe? Soms kan iemand denken dat hij de Wijsheid zoekt, terwijl hij in de grond van de zaak slechts getroost wil worden, vriendschap of gezelligheid zoekt, zijn weetgierigheid wil bevredigen, persoonlijke rijk dom of macht nastreeft enz. Dit is zeer persoonlijk, daarom kun je het alleen zelf nagaan. Waarom zou je je op een Pad begeven, dat niet naar je doel leidt?

Het is ook belangrijk om te weten wat je kunt tegenkomen op het gebied van leringen en scholen. Waar leiden de diverse leringen en scholen naar toe? Hoe kun je de een van de ander onderscheiden? Hierover gaat de rest van dit hoofdstuk. Waarom zou je je op een Pad begeven, dat niet bij je past?

 

Scholen en leringen

Scholen en leringen vallen uiteen in positief en negatief. De positieve kunnen onderverdeeld worden in drie grote groepen, afhankelijk van hoe ver ze gaan. Met "positief" bedoelen we dat die scholen of leringen je werkelijk een stap verder helpen naar je geestelijke ontwikkeling. Met "negatief" bedoelen we dat die scholen en leringen je nog meer vervreemden van de goddelijke potentie in jezelf.

1. Positieve scholen en leringen

1.1. GEESTELIJKE "BASISSCHOLEN"

In de basisscholen doet de mens zijn eerste stappen op de geestelijke weg. Deze scholen onderwijzen de elementaire leringen. Men leert er de eerste begrippen en beginselen van de esoterische wijsheid. Net zoals kinderen naar de basisschool gaan, zo moet men ook de geestelijke basisscholen beschouwen. Godsdiensten en religieuze genootschappen vallen doorgaans in deze categorie, maar ook vele vermeende esoterische scholen.

Deze scholen en leringen zijn absoluut noodzakelijk. Ze zijn hard nodig in de wereld, maar de bedoeling is niet om er te blijven. Dat er zoveel van deze scholen zijn, is logisch, want de volkeren zijn allemaal verschillend. Wanneer een volk geen basisschool heeft, geknipt naar zijn aard en omstandigheden, treedt heel snel het geestelijk verval in, wat op den duur ook tot maatschappelijke ontaarding en mislukking leidt.

In de basisscholen hoort men van de wetten van de natuur en van het leven, zoals karma, reÔncarnatie, evolutie en involutie, de wet van de pendule, de wet der octaven, enz. Men hoort er van andere dimensies. Men leert er nuttige zaken, zoals de deugden die men nodig heeft op het Pad: naastenliefde, verdraagzaamheid, geduld, doorzettingsvermogen, vergevingsgezindheid, rechtvaardigheid, enz.

1.2. SCHOLEN VOOR ONTWIKKELING VAN DE ZIEL

In de tweede categorie vallen scholen die de ontplooiing van de menselijke Ziel verkondigen. Een gewoon mens heeft eigenlijk maar een fractie van een Ziel, namelijk de Essentie. De rest zit gevangen in datgene, wat haar 'omwikkeltí.

Uiterlijk lijkt een mens een, maar innerlijk is hij een ontstellende veelvuldigheid. Hij heeft traumaís, begeerten, vooroordelen, fouten, tekortkomingen, complexen, gebreken, angsten, enz. Elk daarvan is als het ware een "Ik". De Ziel vaneen mens zit gevangen in al deze "Ikken".

Scholen die technieken leren om de "Ikken" te ontdekken, te onderzoeken, te begrijpen en uit te roeien, horen in de tweede categorie. Daar leert men hoe de Essentie ontwikkeld kan worden tot een volledige Ziel.

 

 

Verder met Deel 2 van 2.

Hoofdstuk 4. De geestelijke ontplooiing is een mogelijkheid, geen automatisme of wet.

 

Deel 1 van 2