Reļncarnatie, Wederkeer en Recurrentie

Inleidende onderwerpen in de Gnosis

Inleidende Studie tot de GNOSIS

 

                                

 

 

 

 

Dit is een heel belangrijk onderwerp, want het verklaart veel schijnbaar onbegrijpelijke dingen uit het dagelijks leven. Bovendien kunnen we met een juist begrip van deze wetten een aantal misverstanden naar het rijk der fabelen verwijzen.

Voor velen is de kwestie van de reļncarnatie een dogma, iets waarin je moet geloven, ook al kun je het niet begrijpen. Voor anderen is het een bijgeloof, een superstitie waar ze om moeten lachen. Sommigen halen onverschillig hun schouders op, en weer anderen vinden het een duivelse vinding die hun geloof in een gelukkig hiernamaals bedreigt.

Wij denken dat iedereen die zich gaat bemoeien met de studie van de mens, daar vroeg of laat over na moet denken. Als je de mens alleen gaat zien als een lichaam, dan kom je tot conclusies die in feite onvolledig zijn, op onvoldoende feiten zijn gebaseerd, want ze beperken zich slechts tot die ene tak van de boom van het leven: de fysieke wereld om ons heen. De mens is niet alleen een bewoner van deze fysieke wereld. We hebben vaak naar voren gebracht, dat de mens ook een psychologische dimensie heeft. Onze gedachten kunnen wij niet zien, maar we weten dat ze wel degelijk bestaan. Voor onze gevoelens, onze emoties, onze vooroordelen, onze trauma’s, enz. geldt hetzelfde.

De Gnosis zegt dat de mens een psyche of ziel is, die een lichaam heeft. Dat lichaam is een kleed dat we bij de geboorte aantrekken om in het leven te komen, om onze film te draaien op het wereldtoneel. Na verloop van tijd trekken wij ons weer terug uit dat lichaam, als dat lichaam versleten is, of omdat zijn tijd ten einde loopt.

Na de fysieke dood blijft het onzichtbare deel van ons bestaan en voortleven, met de mogelijkheid om in de toekomst weer opaarde terug te keren in een nieuw kleed, in een nieuw lichaam. Deze kwestie van de terugkeer van het leven is niet alleen beperkt tot het geval van de mens, maar het is een verschijnsel, een wet, die Recurrentie heet of herhaling.

Het is een van de drijfveren achter de verschijnselen van de hele natuur. Als iets eenmaal heeft plaatsgevonden, dan herhaalt het zich na verloop van tijd opnieuw. Precies zoals de jaargetijden na een jaar terugkeren. Onze verjaardag komt ook elk jaar opnieuw terug.

Ook planten groeien en bloeien op gezette tijden, maar na verloop van tijd treedt de ouderdom in en van de plant blijft niets over. Maar uit die bloemen groeien, als ze bevrucht worden, vruchten en uit die vruchten kan zaad ontstaan, dat weervoor een nieuwe plant kan zorgen en dan herhaalt zich het hele proces opnieuw.

Wat wij in het klein zien in de planten en in de dieren om ons heen, en in ons lichaam zelf, in generaties die gaan en komen,  dat geldt ook voor onze aarde, want onze aarde is ook een levend organisme.

Maar na verloop van tijd trekt het leven zich weer terug uit die wereld en er blijft op den duur een kadaver over, dat wij een maan noemen. Van onze maan hebben sommige mensen in het verleden gedacht, dat het een stuk van de aarde was, dat dooreen grote explosie in de lucht was geschoten. Toen echter de astronauten voet op de maan zetten en rotsen meebrachten, konden de wetenschappers nagaan, dat de aarde jonger is dan de maan.

Met andere woorden, de maan kan geen stuk van de aarde zijn, want zij is ouder dan de aarde. Wat dat betreft leert de Gnosis dat de maan een wereld is geweest in het verleden, die ook leven heeft gehad: zeeėn en bergen en planten, dieren en mensen. Maar zij heeft haar levenscyclus voltooid en is toen uitgestorven, precies zoals de planten, de dieren en de mensen.

Het leven van de maan reļncarneerde echter in een nieuwe planeet: de aarde. Onze aarde maakt nu een zelfde proces mee. Het leven heeft gebloeid, maar op den duur gaat de aarde ook naar zo'n toestand toe van afsterven. Dat is nog lang niet het geval, maar de mensheid is met haar manier van leven hard bezig om dat proces te versnellen. We weten echter uit de esoterische tradities, dat na deze tijdelijke terugval weer een nieuwe bloei zal komen. Dat terugkeren, dat herhalen, geldt dus ook voor de werelden, voor de planeten, voor de hemellichamen.

Ook de culturen, de beschavingen, staan onder invloed van de Wet van Recurrentie (herhaling). Als we in de geschiedenis terug kijken, dan zien we dat prachtige culturen hele tijdperken hebben beheerst, denkt u maar aan Rome, Griekenland, aan de culturen van Mesopotamia, aan het oude Egypte, enz., of aan de Azteken in Midden en Noord Amerika, die van Panama tot verin de Verenigde Staten hun macht vestigden, of aan de Inca's, die zeg maar van Equador tot Chili en Argentiniė en grote delen van Braziliė onder hun macht hadden en wegen aanlegden die nu nog bestaan in het oerwoud, terwijl de huidige autowegen slechts met continu onderhoud kunnen worden gehandhaafd.

Maar de oude rotspaden van de Inca's bestaan nog. En na al die aardbevingen blijven hun werken staan, terwijl de moderne gebouwen van staal en beton instorten. Waar zijn die grote culturen echter gebleven? Ze zijn verdwenen! Ze zijn aan het eind van hun cyclus gekomen, en daarna zijn er nieuwe voor in de plaats gekomen, dan herhaalt de geschiedenis zich weer, maar elders, met een ander volk. Die kwestie van de herhaling is dus iets dat in de hele natuur werkzaam is. Als u zich gaat bezighouden met deze studies en u gaat proberen dieper te dringen in de mysteries van het leven en van de natuur, dan zult u steeds weer met dit feit geconfronteerd worden, want het is een wet in de natuur, precies zoals de zwaartekracht en de elektrische en de magnetische wetten.

De Recurrentie of Wet van Herhaling speelt dus ook een rol bij wat wij normaal de Reļncarnatie noemen. Dat is een van de punten. Maar er is nog een kwestie die wij hierbij moeten betrekken, en dat is de terugkeer. Want eigenlijk komt er bij die herhaling ook steeds iets terug. Iets dat verdwijnt en dan later terugkomt. In het geval van een mens, als het 'kleed' (lichaam) versleten is, dan trekt de ziel zich terug en later kan die ziel terugkeren in een nieuw lichaam. Normaal noem je dat reļncarnatie, nietwaar? Dat begrip kent u allemaal. Toch moeten wij onderscheid gaan maken tussen reļncarnatie en terugkeer. De terugkeer is niet alleen weggelegd voor de ziel, maar ook voor de verschijnselen in de natuur en zelfs in ons leven. Als we ons leven goed bestuderen, dan zien we dat bepaalde dingen terugkeren na verloop van tijd. Sommige dingen keren elke dag terug, andere dingen nemen wat meer tijd om terug te keren. Dit geldt zelfs voor de dromen, gemoedsstemmingen, enz.

 

Verder met deel 2 van 4

 

 

 

Hoofdstuk 8. Reļncarnatie, Wederkeer en Recurrentie.

 

Deel 1 van 4