De Wet van Entropie

Inleidende onderwerpen in de Gnosis

Inleidende Studie tot de GNOSIS

 

                                

 

 

 

 

Wat is Entropie?

De wetenschap noemt ‘entropie’ het verschijnsel van warmteverlies of vermindering van energieverschillen. Dit beginsel, in feite overeenkomt met wat wij tot dusver ‘involutie' hebben genoemd, is werkzaam in de hele natuur, in de hele schepping. Het uiteindelijke resultaat van de entropie is absolute nivellering, gelijkstelling of vereffening, totale vervlakking ‘ aanvankelijk verschillende toestanden.

Een klassiek voorbeeld van het beginsel der Entropie is het volgende: als men een kom met heet water en een met ijs naast elkaar plaatst, zal het water van beide kommen weldra dezelfde temperatuur aannemen. De Entropie heeft beide dan vereffend, gelijkgesteld, genivelleerd.

Ook de (fysieke) dood is een bekend voorbeeld van de werking van de Entropie. Men kan iemand in een eenvoudige lijkkist begraven en iemand anders in een gouden praalgraf. Doch beide kadavers worden na verloop van tijd tot as herleid.

Prachtige steden uit de Oudheid en hele beschavingen zijn v.d. aarde gevaagd, soms overleeft zelfs hun herinnering niet meer. De Entropie heeft ze genivelleerd.

De technische kant van dit beginsel wordt uitvoerig bestudeerd in de Natuur- en Scheikunde, daar zullen wij ons verder niet mee bezig houden. Van groter belang is het nu te begrijpen dat de Entropie werkzaam is in de hele natuur, zelfs in de psychologische processen van de menselijke ziel is de Entropie van invloed.

Om te beginnen moeten wij beseffen, dat de hele aarde momenteel geteisterd wordt door de Entropie. Het goede bouwland van weleer verandert gaandeweg in woestenij, in vele streken zijde gevolgen hiervan reeds catastrofaal.

De lucht, het land en het water worden steeds meer en meer verontreinigd en vergiftigd, bossen worden weggevaagd. Vis- en diersoorten worden uitgeroeid door het toedoen van de mens. Het plankton, dat verantwoordelijk is voor 80% van de productie van zuurstof op aarde, wordt bedreigd door de vervuiling van de zeeën.

De aarde is een levend organisme, een levend lichaam! De aardolie, ongetwijfeld het 'bloed' van dat organisme, wordt gestaag naar de aardoppervlakte gepompt, met het winnen van mineralen is het niet anders gesteld. Deze gang van zaken heeft funeste gevolgen voor het levende organisme aarde en kan niet onbeperkt doorgaan. Langzaam maar zeker raakt de aarde uitgeput. De patiënt begint reeds te kreunen: bedenke men de veranderende klimaatgesteldheid, het toenemende aantal aardbevingen en de ontwakende vulkanen. Weinig kan aan dit alles worden gedaan.

Vele geleerden zijn van mening, dat de genoemde ‘ontwikkelingen’ voldoende zijn om de aarde, binnen afzienbare tijd, in een nieuwe maan te doen veranderen, onbewoonbaar voor welke levensvorm dan ook. Er worden immers niet voldoende pogingen ondernomen om deze gang van zaken te keren of zelfs tot staan te brengen. Laten we het maar niet hebben over de desastreuze gevolgen van de kernproeven.

De Entropie is volop in werking en doet zich steeds meer en meer gelden. Niet alleen op ecologisch gebied, maar ook op sociaal en psychologisch gebied!

De hele mensheid heeft zich gestort in een maalstroom van hebzucht, ontucht en genotzucht. De geestelijke ontaarding, de vervlakking van de goede gewoontes, enz., is ontegensprekelijk.

Als Diogenes in de drukke straten van onze moderne steden, op klaarlichte dag en met zijn beroemde lamp in de hand, een ‘mens’ zou zoeken, dan zou dat hem even moeilijk vallen als in het Athene van zijn tijd. De ‘mens’ die aan zijn innerlijke ontplooiing wil werken, is nog steeds moeilijk te vinden.

Ondertussen schrijdt de Entropie onverpoosd voort. Een geestelijke omwenteling is dan ook noodzakelijk, wil de aarde bewoon- en leefbaar blijven. Als de huidige geestelijke verloedering aanhoudt, zullen de mensen tenslotte allemaal even kwaadaardig worden en elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Geestelijk zal er dan nauwelijks meer onderscheid zijn tussen de mensen, allen even onbewust, met dezelfde hartstochten en slechte gewoonten, met dezelfde begeerten enz.

Juist nu iedereen denkt ‘zijn eigen gang te gaan' en heel anders te zijn dan anderen, blijken de mensen overal op aarde dezelfde negatieve waarden te aanvaarden: dezelfde hebzucht, dezelfde begeerten, dezelfde slechte gewoonten, etc. De mensenlijken steeds meer op elkaar in hun gedrag en negatieve waarden. Dit komt doordat de Entropie volop in werking is. De nivellering is reeds duidelijk zichtbaar.

Elke samenleving wordt vroeg of laat geteisterd door de Entropie, op geestelijk en op sociaal gebied. Als er dan echter voldoende mensen aan de ontplooiing van hun geestelijke vermogens werken, als er voldoende mensen aan de uitschakeling van de negatieve invloeden van hun eigen ‘Ikken’ zouden werken, kan de Entropie gekeerd, uitgesteld of op zijn minst gematigd worden. Maar als iedereen de 'Ikken' hun gang laten gaan, zal de Entropie steeds duidelijker zichtbaar zijn, als merken de mensen dat niet, want ook hun vermogens om waar te nemen vervlakken.

Op de muren van de oude Tempel van Lhasa (Tibet) staat een vierduizend jaren oud Chaldeeuws opschrift, dat verhaalt hoede Atlantische menigten zich naar de wijze Ra-moe spoedden omgered te worden van de ontketende zondvloed. Ra-moe wees hen er op, dat het te laat was voor redding, maar hij voegde eraan toe: 'Uit uw as zullen nieuwe naties opstaan. Als zij echter vergeten dat zij elkaar dienen te overtreffen, niet in wat zij nemen maar in wat zij geven, zullen zij hetzelfde lot ondergaan als u!’

Als de Entropie eenmaal op drift is, kunnen alleen nog bijzonder grote offers voorkomen dat de aarde sterft, een kadaver wordt, een nieuwe maan. In uitzonderlijke gevallen is het enige 'offer' dat nog genoeg gewicht in de schaal kan leggen het leven van de mensheid zelf. Dat was o.a. het geval in het oude Atlantis, toen de mensheid van toen ten onder ging in de wateren van de Zondvloed. Daarom heet dat water nu nog 'Atlantische Oceaan’

De huidige mensheid kan leren /geven/, maar zal dat ook gebeuren? Zullen de aardbewoners genoeg gewicht in de schaal kunnen werpen om het effect van de Entropie te neutraliseren? Zal de moderne mens zijn innerlijke wanstaltigheid willen opofferen, om daarmee het 'grote offer’ overbodig te maken?

Niemand ontkomt aan het brengen van offers! Men kan alleen kiezen: men werkt in de persoonlijke sfeer en offert de ‘Ikken’ op, of men maakt met de hele mensheid deel uit van het grote offer, als het tenslotte zo ver mocht komen, of in ieder geval aan het einde van een cyclus van 108 levens. Uiteindelijk is de keus: de Bewustwordingsrevolutie of de Involutie in het Minerale Rijk.

Als er voldoende mensen aan zichzelf ‘werken’, kan de Entropie wellicht worden gekeerd. Als er 50 van zulke mensen waren geweest in Sodom en Gomorra, ja zelfs 30, 20 of 10, dan zouden die steden gespaard zijn gebleven, maar er waren er niet zoveel.

Sommigen vinden in deze woorden aanleiding om de conclusies van de Gnostische Beweging ‘hard en pessimistisch‘ te vinden. Maar deze visie is niet correct. De Gnostische Beweging heeft de Entropie niet uitgevonden. De ontaarding van de aarde (denkaan de woestijnen die steeds maar groter worden, of aan de milieuvervuiling, aan de klimaatsverandering als gevolg van industrialisatie, oorlogsvoering, ontbossing, enz.) is een feit. De geestelijke en sociale verwildering is eveneens een feit.

Wij spreken geen verdoemenis uit, want alleen de feiten kunnen niemand verdoemen of redden. Wij spreken geen veroordeling uit, want daarvoor is er een menselijke en een goddelijke rechtspraak. Wij wijzen slechts op de feiten. Wij denken dat de feiten stof geven tot nadenken en dat brengen wij naar voren.

Maar de Gnostische Leer wijst ook op de uitweg. Als het goed gaat in de wereld is er een Weg naar beter. Als het slecht gaat is er een weg terug. Wij spannen ons in om dat sprankje hoop levend te houden. Ons dunkt dat dit van optimisme getuigt, maar zonder oog te verliezen voor de feiten...

 

 

 

 

 

Hoofdstuk 13. De Wet van Entropie.