Over de Vrede

Inleidende onderwerpen in de Gnosis

Inleidende Studie tot de GNOSIS

 

                                

 

 

 

 

'Ook de VREDE is een heel belangrijk onderwerp voor de hele wereld, een thema van internationaal belang. We dienen de VREDE te onderwijzen, we moeten leren dat de VREDE niet bereikt wordt met verdragen, vredesakkoorden of welke soort documenten dan ook, maar dat ieder van ons de VREDE moet zoeken IN ZICHZELF. Zo dienen we de mensen te leren en voor te lichten, zodat een ieder de VREDE begint te zoeken (en te bewerken!) BINNENIN zichzelf.`

‘Wanneer iemand zijn Ikken (hartstochten, tekortkomingen, angsten, trauma’s, vooroordelen, enz.) uit zijn innerlijk begint te verwijderen, begint de VREDE geleidelijk bezit te nemen van zijn hart, van zijn ziel en over te slaan op de mensen om hem heen, die werkelijk hunkeren naar VREDE.’

‘VREDE, hoeveel is er niet over de Vrede gesproken! Maar toch kun je de VREDE niet buiten jezelf bereiken! We verwerven de VREDE binnenin onszelf, als wij daadwerkelijk Werken met de drie factoren van de Bewustzijnsrevolutie. Dit is alles wat ik nu naar voren wil brengen!’(36)

DE VREDE (37)

De VREDE kan niet bewerkt worden door middel van het verstand, want ze hoort niet tot het verstand. De VREDE is de geur van een stil en rustig hart. De VREDE is geen kwestie van vredesplannen, internationale politieorganisaties of welk soort Internationale organisaties dan ook, internationale vredesverdragen of vredeslegers.

Als wij werkelijk naar de ware VREDE hunkeren, dienen wij oplettend en waakzaam te leren leven als wachters in oorlogstijd, immer alert, in staat van innerlijke paraatheid en meteen soepele geest, want de VREDE is geen kwestie van romantische fantasieën of van mooie bespiegelingen. Als wij niet van moment tot moment in staat van innerlijke paraatheid leren leven, dan wordt het onmogelijk om de weg te bewandelen, dienaar de VREDE leidt. Het wordt dan een steeds smaller en moeilijker te begane weg, dat tenslotte dood loopt.

Het is nodig om te begrijpen en te weten, dat de ware VREDE van een rustig hart geen huis is, waar je binnen kunt gaan en waar een schone prinses zich op onze komst verheugt. De VREDE is niet bestemming, een plaats, een doel of iets dergelijks. Daarom is het volkomen absurd om de VREDE te achtervolgen of te zoeken, om vredesprojecten op te zetten, om te strijden of oorlog te voeren in naam van de VREDE of zelfs propaganda ervoor te maken, of om organisaties te stichten om voor de VREDE te ijveren, enz., want de VREDE behoort niet aan het verstand. De VREDE is de geur van een stil en rustig hart.

Je kunt de VREDE niet kopen of verkopen. Evenmin kun je de VREDE op welke vredige of gewelddadige manier dan ook OPLEGGEN. In sommige streken op aarde trekken de legers door het land, akkers en dorpen verwoestend, onschuldige mensen en vermeende bandieten vermoordend, en dit alles zogenaamd in naam van de VREDE. Het resultaat van een dergelijk optreden is echter het toenemen van de barbaarsheid in de wereld.

Geweld kan alleen groter geweld baren, haat brengt meer haat voort. De VREDE kan niet VEROVERD worden, VREDE kan nooit het resultaat van geweld zijn. De VREDE kan pas tot ons komen, wanneer wij onze IKKEN verpulveren of afbreken, wanneer wij binnen onszelf alle drijfveren die oorlog voortbrengen hebben vernietigd. Als wij werkelijk VREDE willen, dan dienen we haar in een breed kader te beschouwen, te bestuderen en te zien. Alleen zo krijgen we een compleet beeld, in tegenstelling tot wanneer je slechts een enkel aspect van de zaak in beschouwing neemt.

De VREDE wordt in ons geboren, wanneer wij innerlijk een radicale verandering hebben ondergaan. Opgelegde controles, comités pro-vrede, het van bovenaf ‘stichten van vrede', e.d. zijn slechts nietige druppels in de oceaan des levens, beperkte aspecten van het bestaan, kleine stukjes van de levenspuzzel, die nimmer een radicale oplossing, totaal en definitief, kunnen opleveren voor het probleem van de VREDE.

We moeten ernaar streven, een complete voorstelling van de zaak te krijgen. De problemen van de wereld en van de samenleving kunnen niet los worden gezien van het individu, de problemen van de wereld zijn in feite dezelfde problemen als die van het individu. Als het INDIVIDU geen VREDE heeft in zijn innerlijk, dan moet de wereld en de samenleving wel in oorlog leven. De schoolmeesters, onderwijzers en docenten kunnen opeen heel bijzondere manier voor de VREDE ijveren, tenzij zij voorstanders zijn van barbaarsheid en geweld. Zij kunnen immers de leerlingen, de opgroeiende generatie, de weg wijzen, de innerlijke weg die onfeilbaar naar de ware VREDE van een rustig en stil hart leidt.

De meeste mensen weten niet echt te begrijpen wat de ware innerlijke VREDE is. Het enige waar ze op uit zijn, is dat niemand hen dwarsboomt of in de weg zit, dat ze niet gehinderd worden, al trekken zij zelf het recht naar zich toe om hun medemensen naar believen te kunnen hinderen, dwarsbomen en hun het leven te vergallen. Dit heeft als oorzaak, dat de mensen nooit de ware VREDE hebben ondervonden, zij hebben slechts dwaze meningen over de VREDE, romantische bespiegelingen en verkeerde denkbeelden.

Voor de dieven is de vrede het genoegen om ongestraft te kunnen stellen, ongehinderd door politie of wie dan ook. Voor de smokkelaar zou er pas vrede zijn, als de autoriteiten hem geen strobreed in de weg legden. En zo kunnen we nog lang doorgaan. Iedereen vormt zich talrijke fantasieën over de VREDE, met deze verkeerde denkbeelden, halve waarheden, opvattingen en absurde meningen over de VREDE bouwen de mensen een soort 'egoïstische muur’ om zich heen, waarin ze zich 'veilig' voelen.

Ieder streeft de Vrede op zijn eigen egoïstische manier na, volgens zijn eigen grillen, smaak en gewoontes, enz. Iedereen wil zich achter zijn veilige ‘muur’ terugtrekken, opgebouwd uit zijn eigen fantasieën en daar koestert hij dan zijn vermeende vrede.

De mensen strijden voor de Vrede, ze verlangen naar Vrede, ze willen Vrede, maar ze weten niet wat Vrede is. Vrede noemen ze het ongehinderd kunnen uithalen van hun streken. Dat is alles wat ze onder Vrede verstaan.

Wat de mensen ook uithalen, ze denken altijd dat ze het bij het rechte eind hebben. Zelfs voor hun grootste misdaden weten ze een rechtvaardiging te vinden. Sommige dronkaards bedrinken zich omdat ze treurig en bedroefd zijn, maar als ze blij zijn, dan bedrinken ze zich omdat zij blij zijn! Zo zijn de mensen nu eenmaal. Ze weten overal een rechtvaardiging voor te vinden. De dronkaard rechtvaardigt zijn drankzucht. Niemand denkt het bij het verkeerde eind te hebben, allen voelen zich eerlijk en rechtvaardig.

Er zijn mensen die ten onrechte veronderstellen, dat Vrede gelijk is aan niets doen, of door het leven gaan zonder een enkele inspanning te (hoeven) doen. Ze dromen van een fantastische droomwereld. Zo zijn er talloze verkeerde meningen en denkbeelden over de Vrede.

In onze geteisterde wereld weet iedereen wel zijn eigen fantasie over de Vrede te vinden. Het ergste is dat de mensen vervolgens hun dromen over de Vrede willen vinden in de wereld om hen heen, hun eigen bijzondere fantasievrede, al dragen ze in hun eigen psyche alle drijfveren die oorlog, vijandschap en problemen van allerlei soort kunnen voortbrengen.

 

 

 

 

Hoofdstuk 16. Over de Vrede.